Samfélög hafa ávallt gegnt mikilvægu hlutverki í viðbrögðum við neyðartilvikum. Breytingar á sjálfboðastarfi og aukin útsetning fyrir sífellt tíðari og áhrifameiri aftakaveðrum hafa breytt því hvernig samfélög bregðast við hamförum. Sjálfsprottin virkjun samfélaga heldur áfram að ögra hefðbundnu skipulagi neyðarstjórnunar. Nýlegt Churchill Fellowship-verkefni fjallaði um hvernig hægt sé að samþætta óformlegt sjálfboðastarf samfélagsins inn í formlegt skipulag leitar, björgunar og neyðarstjórnunar. Andrew McCullough ferðaðist til nokkurra þeirra staða í heiminum sem hafa orðið hvað verst úti í hamförum til að kanna hvernig viðbragðs- og hamfarastjórnunarstofnanir geta best átt í samskiptum við, stutt og valdeflt samfélög sem taka sig saman og virkjast til að hjálpa. Andrew hitti fulltrúa stjórnvalda, sjálfboðaliðasamtaka, leiðtoga sjálfsprottinna hópa og óformlega sjálfboðaliða til að skilja reynslu þeirra og lærdóma af nýlegum neyðartilvikum og hamförum. Rannsóknin skoðaði áhrif óformlegs sjálfboðastarfs, allt frá leitum að týndum einstaklingum og björgunarviðbragði til umfangsmikilla hamfara, og hvernig neyðarstjórnunarstofnanir, þar á meðal formlegir sjálfboðaliðar, gætu samhæft slíkt starf betur. Rannsóknin kannaði einnig vaxandi hlutverk „hamfaraáhrifavalda“, hvernig stofnanir veita samfélaginu og óformlegum sjálfboðaliðum þjálfun, og þann lærdóm sem dreginn hefur verið af innleiðingu alþjóðlegra nálgana við sjálfsprottið sjálfboðastarf. Þessi vinna hefur síðan verið nýtt nokkrum sinnum í viðbragði við atvikum í Ástralíu, sem fjallað verður nánar um í fyrirlestrinum. Til að undirbúa sig fyrir þátttöku óformlegra sjálfboðaliða þurfa neyðarstjórnunarstofnanir að íhuga nýjar leiðir til samstarfs við samfélagssamtök, þróa nútímalega stefnu í neyðarstjórnun, móta ferla til að tengja verkefni við rétta aðila, bæta upplýsingagjöf til almennings og þróa þjálfun sem byggir upp hæfa leiðtoga meðal sjálfboðaliða. Í þessum gagnvirka fyrirlestri verður miðlað alþjóðlegri innsýn og tillögum um hvernig stjórnendur í neyðarstjórnun og formlegir sjálfboðaliðar geta unnið með óformlegum sjálfboðaliðum. Sérstök áhersla verður lögð á hvernig leitar- og björgunarsveitir geta nýtt sjálfboðaliða og bjargir úr samfélaginu í viðbragði við atvikum.