Þessi fyrirlestur fjallar um notkun fjarmats í borgaralegum leitar- og björgunaraðgerðum, þar sem smá ómönnuð loftför (UAS) eru notuð sem aðalverkfæri við mat á aðstæðum úr fjarlægð. Kynningin beinist að því hvernig yfirsýn með drónum getur stutt snemma við mat á lífslíkum, greiningu hættu og áhættumiðaða ákvarðanatöku áður en björgunaraðilar eru sendir inn á áhættusamt svæði. Sýnt er hvernig sjónrænt fjarmat og samfelld loftvöktun geta dregið úr áhættu fyrir viðbragðsaðila án þess að draga úr árangri aðgerða. Áhersla er lögð á skipulagt verklag, skýrt skilgreind viðmiðunarmörk við ákvarðanatöku og samþættingu gagna úr UAS inn í greiningu áhættu við aðgerðir, fremur en tæknidrifna óhefðbundna lausnaleit. Fyrirlesturinn fjallar bæði um kosti og takmarkanir þessarar nálgunar og undirstrikar mikilvægi agaðrar þjálfunar, staðlaðra verklagsreglna og siðferðilegra sjónarmiða við notkun fjarmats í leitar- og björgunarstarfi.