Þessi fyrirlestur fjallar um notkun fjarmats í borgaralegum leitar- og björgunaraðgerðum, þar sem smá ómönnuð loftför (UAS) eru notuð sem aðalverkfæri við mat á aðstæðum úr fjarlægð. Kynningin beinist að því hvernig yfirsýn með drónum getur stutt snemma mat á lífslíkum, greiningu hættu og áhættumiðaða ákvarðanatöku áður en björgunaraðilar eru sendir inn á áhættusamt svæði. Sýnt er hvernig sjónrænt fjarmat, takmörkuð fjartengd íhlutun og samfelld loftvöktun geta dregið úr áhættu fyrir viðbragðsaðila án þess að draga úr árangri aðgerða. Áhersla er lögð á skipulagt verklag, skýrt skilgreind viðmiðunarmörk í ákvarðanatöku og samþættingu gagna úr UAS inn í áhættustjórnun á stjórnunarstigi fremur en tæknidrifna óhefðbundna lausnaleit. Fyrirlesturinn fjallar bæði um kosti og takmarkanir þessarar nálgunar og undirstrikar mikilvægi agaðrar þjálfunar, staðlaðra verklagsreglna og siðferðilegra sjónarmiða við notkun fjarmats í leitar- og björgunarstarfi.