Í fyrirlestrinum verður farið yfir tilfelli 75 ára konu sem fannst á lífi og með meðvitund, föst í ís í polli af vatni, og kjarnhiti líkamans kominn niður í 24,1°C. Þegar hún var hreyfð fór hún í hjartastopp. Eftir tæplega fimm og hálfa klukkustund af lífstuðningsmeðferð (ALS) var blóð hennar hitað rólega upp utan líkama og náði hún aftur sjálfstæðum hjartslætti (ROSC). Hún var aftengd öndunarvél sama kvöld og útskrifuð af gjörgæsludeild næsta morgun. Við eftirfylgd 12 mánuðum síðar voru engar afleiðingar eða varanleg einkenni til staðar. Oft er sagt: „Enginn er dauður fyrr en hann er orðinn hlýr og dauður.“ Þetta tilfelli sýnir að sú meginregla stenst – jafnvel hjá ónefndri 75 ára konu eftir margra klukkustunda hjartastopp.